به جای شعر (6)

نه دل میدی به این دل شکسته
نه راه میای با این صدای خسته
نه بد میشی اونقدی که بمیرم
نه خوب خوب که از تو جون بگیرم
یا ول کن و تنهایی لعنتم کن
یا باش تا ته، راحت راحتم کن
زندگی حد وسطش مسخره س
مث نگاه کردنت از پنجره س
میخوام دیگه این مدلی نباشم
همش تو شک و دو دلی نباشم
پا شم برم دنبال کار و بارم
اصن برم مشهدمون، دیارم
دوس ندارم دیگه تو رویام باشی
دست تو رو بگیرم و نباشی
بخندی و قن تو دلم آب بشه
زندگی سیاه من، ناب بشه
چشمای تو همش منو ببینه
دستت فقط گل منو بچینه
قبل تو من هیچ چیزی کم نداشتم
تو زندگیم غصه و غم نداشتم
تو جم بودی، اما حالم منها شد
خودم بودم، اما خودم تنها شد
حتما میگی دارم هذیون میگم
درس میگی، دفاعی هم ندارم
همیشه آخرش همینجور میشه
خل میشم و هیچی عوض نمیشه
سعی و تلاشم همیشه دود میشه
کاخ امیدم همه نابود میشه
تو اما حالت همیشه عالیه
طبل منم همیشه تو خالیه
نه دل میدی به این دل شکسته
نه راه میای با این صدای خسته

به جای شعر (1)...