حال خوش آخر سال

دیروز هوا عالی بود. بهاری بهاری. منم نسبتاً بیکار بودم. تصمیم گرفتم برم پیادهروی. از اول مفتح تا میدون امام خمینی رو پیاده رفتم و برگشتم. انقدر هوا خوب بود و حال مردم بهاری بود و همه چی اونجوری که من دوس داشتم بود که اصلاً متوجه این مقدار زیاد پیادهرویم نشدم. فقط چشمم باباهایی رو میدید که تو دستشون بستههای بزرگ خرید بود. یا مامانایی که دست بچههای کوچیکشونو گرفته بودن. یا بچههایی که میدوییدن و با خوشحالی پایین و بالا میپریدن.

یه لحظه دوس داشتم زمان فریز شه و من فارستگامپوار تا آخر دنیا قدم بزنم و این صحنهها رو تماشا کنم. شایدم خیلی احساساتی و لوس بودهم دیروز. اما حال خوشش انکارناپذیر بود.

مطمئنم اگه هیشکی باهامون کاری نداشته باشه خود ما مردم بلدیم چجوری خوب و معنادار زندگی کنیم.

به جای شعر (1)...