تعادل نداشتن رضایت در زندگی

این روزا یه جنبههایی از زندگیم برام به شدت جذاب و روشن شده و دوس دارم تا هزار سال آینده همینجوری ادامه پیدا کنه. از طرف دیگه از یه سری جنبهها انقدر ناراضی و بیزارم که دوس دارم همین الان از بین بره. انقدرم زندگیم رو دور تنده که اصن نمیتونم ذهنمو مدیریت کنم و تیکههای مختلف زندگیمو به هم بچسبونم و ازش یه پازل معنادار درست کنم.

قبلاً انقدر عدم تعادل رضایت نداشتم. امیدوارم زودتر درست شه و دوباره یا راضی راضی باشم، یا ناراضی که بتونم حداقل در جهت درست کردنش قدم بردارم.

به جای شعر (1)...