یکی از جملاتی که برام بسیار جذاب بود این بود:"حکیم خود بسنده است، اگر در بیماری یا جنگ دستی را از دست دهد، یا اگر حادثه ای یک یا هر دو چشمش را از کاسه درآورد، از آنچه برایش باقی مانده راضی خواهدبود." این ها رو از قول یک فیلسوف به نام "سنکا" نقل میکنه. شما رو به توضیح آقای "آلن دو باتن" نویسنده این کتاب درباره جمله این فیلسوف دعوت میکنم:"این جملات پوچ و بیمعنی به نظر میرسند مگر اینکه فهم خود از رضایت مورد نظر سنکا را اصلاح کنیم. ما نباید خوشحال باشیم که یک چشم خود را از دست داده ایم، ولی زندگی حتی بدون یک چشم نیز ممکن است. تعداد کامل چشم ها و دست ها چیزی مرجح است. دو مثال از این حالت: حکیم خود را خوار نخواهدشمرد حتی اگر قامت کوتوله را داشته باشد، ولی با وجود این آرزو میکند که بلندقد باشد. حکیم از این نظر خودبسنده است که میتواند بدون دوستان زندگی کند، نه از این نظر که میخواهد بدون آنها زندگی کند"
این توضیح زیبا در این جا به پایان میرسه و به منی که نیمه شب و یهویی از خواب پریدم و تو سکوت مطلق نیمه شب خوابگاه که جز رد شدن تصادفی خودروها چیزی درگیرش نمیکنه، دارم به همه اون چیزایی که تو دو سه سال اخیر براشون برنامه ریزی کردم و شدن، یا نشدن، فکر میکنم و خودخوری میکنم که کجای کارم درست بوده و کجاش غلط و تو ذهنم این از دست دادنا معادل شکست مطلق تلقی میشه و باز هی دور میگیرم و به خودم نهیب میزنم و خودمو تو این سکوت، تو این تاریکی محاکمه میکنم و هربار محکوم میشم و حکم واسه خودم میبرم و تو ذهنم حکم رو اجرا میکنم و راضی نمیشم و دوباره محاکمه و دوباره قضاوت و . . . ، کمک میکنه که بهتر و شفاف تر فکر کنم و به جای اون همه فکر تکراری بیخود، شروع کنم به نوشتن این متن و خودمو خالی کنم. ممنونم آقای دو باتن
من نسخه الکترونیک کتاب رو خوندم و دلم نیومد برای شما لینک دانلود کتاب رو نذارم.
لینک خرید از فیدیبو:
لینک خرید نسخه صوتی از کتابراه:
https://www.ketabrah.ir/کتاب-صوتی-تسلی-بخشی-های-فلسفه/book/30054
لینک خرید نسخه صوتی از طاقچه:
قطعا در آینده درباره این کتاب بیشتر خواهم نوشت.
به جای شعر (1)...ما را در سایت به جای شعر (1) دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 96